Pokrov, dugačak 4,4 metra i širok 1,1 metar, jedan je od najpoznatijih i najkontroverznijih hrišćanskih artefakata na svetu. Njegova prva dokumentovana lokacija bila je u Francuskoj 1354. godine, a skoro pola milenijuma se nalazi u katedrali Svetog Jovana Krstitelja u Torinu, u Italiji.
Godine 1988, istraživači su koristili tehnike datiranja radiokarbonom i akceleratorskom masenom spektrometrijom kako bi utvrdili da je pokrov napravljena negde između 1260. i 1390. godine, isključujući mogućnost da je osoba čiji odraz se vidi kao otisak na platnu mogla biti Isus.
Međutim, ovo datiranje plaštanice u kasni srednji vek i dalje osporavaju neki hrišćanski stručnjaci.
DNK sa svih strana: od domaćih životinja do morskih organizama
Godine 2015, Đani Barkača sa Univerziteta u Padovi i njegove kolege analizirali su materijal prikupljen sa relikvije 1978. godine i prvi izneli pretpostavku da tkanina možda potiče iz Indije.
Sada je Barkača vodio novu studiju i ponovo analizirao materijal iz 1978. godine. On i njegov tim su otkrili da je plaštanica sačuvala ogromnu raznolikost srednjovekovne i moderne DNK, prenosi portal Nju sajentist.
Izvori genetskog materijala uključuju domaće mačke i pse, domaće životinje, uključujući kokoške, goveda, koze, ovce, svinje i konje, i divlje životinje poput jelena i zečeva.
Tim je takođe pronašao tragove nekih vrsta riba, uključujući sivog kefala, atlantskog bakalara i ribe sa zrakastim perajima. Takođe su identifikovani morski rakovi, muve, lisne vaši i paučnjaci poput grinja i krpelja.
Neke od najčešćih biljnih vrsta čija je DNK sačuvana na platnu su šargarepa i razne vrste pšenice, kao i paprike, paradajz i krompir – biljke koje su verovatno donete u Evropu nakon što su istraživači počeli da putuju u Aziju i Ameriku.
Međutim, nije bilo moguće utvrditi tačno vreme kada je platno kontaminirano ovim biljakama i životinjama.
Ljudski tragovi otežavaju utvrđivanje „originalne“ DNK
Tim je takođe pronašao ljudsku DNK čije tragove su ostavili svi koji su rukovali pokrovom, uključujući i tim za uzorkovanje iz 1978. godine.
„Pokrov je došao u kontakt sa više pojedinaca, čime je dovedena u pitanje mogućnost identifikacije originalne DNK“, pišu istraživači.
Indijske genetske loze i nova hipoteza o poreklu tkanine
Barkačija i njegove kolege izveštavaju da skoro 40 procenata ljudske DNK pronađene na pokrovu potiče iz indijskih loza, što je „moglo biti rezultat istorijskih interakcija ili uvoza lana u starom Rimu iz regiona blizu doline Inda“.
„Tragovi DNK pronađeni na Torinskom pokrovu ukazuju na potencijalno veliku izloženost tkanine u mediteranskom regionu i mogućnost da je pređa proizvedena u Indiji“, piše tim.
Naučnici podeljeni: između novih analiza i opšteprihvaćenih rezultata
Anders Geterstrem sa Univerziteta u Stokholmu u Švedskoj kaže da su ranija istraživanja koja datiraju pokrov u 13. vek opšteprihvaćena u naučnoj zajednici.
„Iako postoji izvesna debata oko radiokarbonskog datiranja iz 1988. godine, većina istraživača smatra da je dovoljno pouzdano“, naglapava profesor.
Geterstrem nije ubeđen u hipotezu da tkanina možda potiče iz Indije. „Još uvek ne vidim razlog da sumnjam da pokrov potiče iz Francuske iz 13-14. veka“, insistira profesor.
„Pokrov ima svoju istoriju kao važna relikvija, i ta istorija može biti zanimljivija od legende o poreklu… bez naučnog potkrepljenja.“
(RTS)