Iz Jugoslovenske Kinoteke, podsetili su na delo umetnika čiji su filmovi i televizijski projekti postali deo kulturnog nasleđa.
Poseban trag ostavio je filmovima Leptirica i Sveto mesto, kao i televizijskom serijom Vuk Karadžić, koja je nagrađivana i van granica nekadašnje Jugoslavije.
Njegov opus se godinama izučava kao primer autorskog pristupa, snažne vizuelne poetike i dubokog promišljanja istorije i čoveka. Reč je o autoru koji je svojim radom obeležio čitavu epohu domaćeg filma.
Ministar kulture Nikola Selaković uputio je saučešće povodom smrti Đorđa Kadijevića, navodeći da je sa žaljenjem primio vest o smrti tog velikog umetnika čije je stvaralaštvo obeležilo srpsku kinematografiju i televiziju: „Bio je čovek retke erudicije, stvaralac prepoznatljivog autorskog glasa i intelektualac koji je čitavog života ostao dosledan sopstvenim umetničkim uverenjima. Svakim svojim delom pokazivao je da kultura nije samo svedočanstvo jednog vremena, već i trajna obaveza prema narodu, tradiciji i budućnosti“.
Ministar Selaković je, kako je naveo, imao privilegiju da Kadijevića poznaje i da sa njim razgovara. „U tim susretima uvek su se prepoznavali njegova mudrost, dostojanstvo i iskrena posvećenost umetnosti. Bio je sagovornik od koga se učilo i čovek čije su reči imale težinu“, ukazao je Selaković i ocenio da je odlazak Đorđa Kadijevića veliki gubitak za srpsku kulturu, ističući da je Kadijević iza sebe ostavio delo koje će nastaviti da živi, da podstiče nova čitanja i tumačenja i da bude oslonac generacijama koje dolaze: „Porodici, prijateljima, saradnicima i svima koji su ga poštovali upućujem izraze najiskrenijeg saučešća. Večna mu slava i hvala“.
Od Kadijevića se oprostio njegov prijatelj, pisac i filmski kritičar Dejan Ognjanović, koji je objavio posvetu velikom umetniku i njegovom životnom delu. U objavama povodom smrti Kadijevića prijatelji i poštovaoci njegovog dela oprašttaju se od „velikog reditelja“ i „čoveka koji je zadužio domaću kinematografiju“.
Ljubitelji filma na društvenim mrežama posebno su isticali njegov doprinos žanrovskom filmu, navodeći Leptiricu i Sveto mesto kao ostvarenja koja su ostavila trajan pečat. Mnogi su se oprostili rečima zahvalnosti za delo koje je obeležilo generacije gledalaca.
Kadijević je bio umetnik čiji je opus važan deo istorije filmske umetnosti, imajući u vidu njegov celopkupan rad, i kao reditelja, scenariste, istoričara umetnosti, i kao univerzitetskog profesora.
Odlazak Đorđa Kadijevića označava je kraj jedne važne stranice srpskog filma. Iza njega ostaju dela koja će nastaviti da žive – kao svedočanstvo o autoru prepoznatljivog stila, velikog znanja i neponovljive umetničke vizije.
(RTS)