Nikšićani „zaboravili“ oslobodioca

KADA će se Nikšićani spomen-obeležjem odužiti komitskom vojvodi Jovanu Radojevu Radoviću, oslobodiocu od austrougarske okupacije 2. novembra 1918. godine? Mnogo je spomenika u gradu podno Trebjese koji svedoče o epohama koje su protutnjele preko zidina tvrdog Onogošta i reke Zete, ali ostalo je jedno upražnjeno mesto koje čeka Jovana, junaka, koji je sa crnogorskim i topličkim komitama opkolio Nikšić, i prinudio na predaju austrougarske trupe – 95 oficira, 30 kadeta i 3.605 vojnika! On je predak visokopreosvećenog mitropolita crnogorsko-primorskog Amfilohija, koji je, za „Novosti“, o svom časnom pretku rekao: – Jovan Radović je bio na čelu Topličkog ustanka, i on je kao vojvoda i komita, sa Milinkom Vlahovićem ratovao protiv okupatora i oslobodio grad Nikšić. E, to su ljudi koje današnja vlast u Crnoj Gori proglašava okupatorima – kaže mitropolit. Pročitajte još: JOŠ IMA ČASNIH LjUDI: 100 godina od smrti vojvode Radovića KOMITSKI vojvoda Jovan Radović, student filozofije, dobio je naređenje da sa svojom četom (40 komita i 50 „ustaških Crnogoraca“) krene iz Peći preko Kolašina u Nikšić da preseče odstupnicu neprijatelju, koji se povlačio iz Podgorice. Hrabri Radović je sa svojim ratnicima izvršio prepad na neprijateljsku posadu u Nikšiću, zarobio brojne austrougarske soldate, da bi nakon dočekane slobode u varoši uveo red – postavio je okružnog načelnika, komandanta mesta, predsednika Opštine, civilnog savetnika i šefa gradske policije. U izveštaju komandanta Jadranskih trupa, pukovnika Dragutina Milutinovića, vojvoda Radović piše da su se u borbi posebno istakli major Sava Lazarević i četovođe Boško Bojović i Spasoje Tadić, „koji su sa srpskom državom i Jugoslavijom, izvršili zakletvu na ukrštenim bajonetima i proglasili kralja Petra za svog kralja još pre nekoliko meseci“. Komandant Jadranskih trupa je pozdravio uspeh vojvode Radovića i izrazio mu punu zahvalnost za oslobođenje Nikšića: „Ovo preduzeće izvršeno je tako lepo i tako smelo da mu nema ravne u istoriji partizanskog rata“, saopštio je Milutinović.JEDAN od mlađih Nikšićana Marko Kovačević (Nova srpska demokratija) veruje da će se njegov grad jednog dana odužiti velikom čoveku i heroju i na taj način ispraviti veliku nepravdu. U međuvremenu, podignut je Spomenik svim komitama od 1916. do 1929. godine.Spomenik crnogorskim komitama u Nikšiću – Posle spomenika Ljubu Čupiću u centru, našem sunarodniku, Srbinu, i čoveku koji je bio pravoslavni hrišćanin, koji se pred streljanje ispovedio i pričestio, vlasti na Trgu Save Kovačevića podižu spomenik za dva pokreta. Jednom komitskom od 1916. do 1918. godine koji se borio za oslobođenje i ujedinjenje Srba i čije su se vođe pod ukrštenim bajonetima zakleli na vernost kralju Petru Karađorđeviću, i spomenik pristalicama kralja Nikole koji su se takođe zalagali za ujedinjenje, ali koji su imali drugačiju viziju kako do njega treba da dođe – kaže Kovačević. – Spomenik je podignut na Trgu Save Kovačevića, blizu spomenika ovom narodnom heroju, koji se izjašnjavao kao Srbin i, po svedočenju Milovana Đilasa nije priznavao Crnogorce za posebnu naciju, i koji se u Drugom svetskom ratu oružano obračunavao sa četama Krsta Zrnovog Popovića. Takođe, nedaleko od tog mesta je i spomenik Savinom rođenom bratu Nikoli, koji je bio poslanik Podgoričke skupštine i glasao za ujedinjenje Crne Gore i Srbije. Dakle, ostalo je još da na tom trgu, na slobodnom mestu kojeg svakako ima, podignemo i spomenik Srbima iz Crne Gore koji su bili pripadnici Jugoslovenske vojske u otadžbini generala Dragoljuba Mihailovića i da taj trg simbolično nazovemo – Trg srpskog pomirenja.Pročitajte još: Obeležen Dan oslobođenja Nikšića Poznati istraživač istorije, publicista Jovan Markuš, nekadašnji prvi čovek Cetinja poručuje: – Nadajmo se da će vojvodi Jovanu Radoviću Nikšićani podići spomenik, jer je to zaslužio pre mnogih komita kojima su prošle godine u Crnoj Gori podigli spomenike. MISTERIOZNA SMRT VOJVODA Jovan Radović umro je u Sarajevu pod čudnim okolnostima. Posle oslobođenja Nikšića, on je po dolasku u grad na Miljacki iste noći umro uz velike bolove u stomaku. Hroničari su zapisali da je njegova smrt bila povod krvavog razračunavanja između porodica Radović i Medenica-Dožić. Sumnjalo se da ga je otrovao Savo Medenica. To je na noge podiglo Radoviće, pa je Savo osvetio brata Jovana tako što je u Podgorici ubio Mila Dožića Medenicu. Jovana Radovića je zbog ratnih zasluga posthumno odlikovao Aleksandar Prvi Karađorđević 11. aprila 1920. godine Zlatnom medaljom za hrabrost.

(Večernje novosti)

Napišite komentar

Najnovije iz rubrike