U Savini potvrđen stav Trojičindanskog sabora: Na tragu svojih predaka, branićemo svoje grobove i srpske svetinje!

Danas i ovde, na tragu svojih predaka, potvrđujemo stav Trojičindanskog sabora u Podgorici o ovom predlogu zakona, proiznoseći opet glas Crkve i naroda u vezi sa namerom Vlade Crne Gore da Pravoslavnu Crkvu Srpsku u Crnoj Gori i Boki liši njenog nasleđa, poručeno je iz Mitropolije crnogorsko primorske sa svenarodnog Svetostefanskog bokeškog sabora u Savini, upriličenog povodom praznika prenosa moštiju Svetog arhiđakona Stefana – Slave Herceg Novog. Služili su Arhiepiskop cetinjski i Mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije sa gospodom Episkopima budimljansko-nikšićkim Joanikijem, mileševskim Atanasijem i umirovljenim zahumsko-hercegovačkim Atanasijem (Jevtićem), uz sasluženje sveštenstva i sveštenomonaštva i molitveno učešće mnogobrojnog vernog naroda. SAOPŠTENjE MITROPOLIJE CRNOGORSKO PRIMORSKE PRENOSIMO INTEGRALNO:,,Danas, na dan velikog, svenarodnog Svetostefanskog bokeškog crkveno-narodnog sabora u drevnoj Savinskoj svetinji Bogorodičine Svetouspenjske crkve, mi pravoslavni arhijereji, sveštenstvo, monasi, monahinje, verni narod Boke Kotorske, sabrani Duhom Svetim, obraćamo se narodu i javnosti iznoseći svoj stav o Predlogu zakona o slobodi veroispovesti ili uverenja i pravnom položaju verskih zajednica. Ovaj predlog zakona, koji je 16. maja 2019. g. utvrdila Vlada Crne Gore, a čiji predloženi tekst predstavlja bezakonje bez presedana, usmeren je na razaranje jedine istinske Pravoslavne Crkve u Crnoj Gori. Namesto očekivanog Zakona o restituciji od komunista oduzete crkvene imovine, ovaj Predlog zakona uperen je očigledno isključivo prema imovini Mitropolije crnogorsko-primorske i ostalih pravoslavnih eparhija na teritoriji današnje Crne Gore, iako se još pre 4 godine sama Venecijanska komisija izjasnila da je konfiskovanje imovine zabranjeno, a zvaničan stav ove godine kroz Mišljenje Venecijanske komisije u vezi ovog spornog Predloga zakona je da se pravo vlasništva ima utvrditi u za to predviđenim postupcima, u skladu sa Evropskom konvencijom i praksom Evropskog suda za ljudska prava. U zemlji koja svim svojim diplomatskim i legislativnim naporima stremi Evropskoj uniji, predlaže se zakon koji krši Evropsku konvenciju za ljudska prava po više osnova. Ono što zakonski tekst predviđa treba nazvati pravim imenom – konfiskacija imovine od zakonitih vlasnika – titulara prava, čime se očigledno krši pravo na mirno uživanje svojine. Narod Boke Kotorske, poznajući svoju istoriju, zna da su u Kraljevini SHS, odnosno Jugoslaviji, oblasti Crne Gore sa Metohijom ušle u Zetsku banovinu, uključujući prvi put i Boku Kotorsku. Boka Kotorska je od 1870. do 1931. godine imala zasebnu Bokokotorsku i Dubrovačku eparhiju kojoj je zaštitnik bio Sveti Sava. Ujedinila se u Srpsku Patrijaršiju direktno i nastavila svoj život do spajanja sa Mitropolijom crnogorskom 1932. godine. Godine 1918, a koja je ključna za pomenuti Predlog zakona, Boka Kotorska i njena Srpska pravoslavna eparhija nemaju veze sa Crnom Gorom. (Inače, Boka je, od davnina, duhovno pripadala Zetskoj i Humskoj episkopiji koje je osnovao Sveti Sava još 1219. godine.) Formiranjem NR Crne Gore, dolaskom komunističke vlasti, Boka Kotorska je 1945. na skupu održanom u Herceg Novom, iz drugog pokušaja, „ugurana“ u Republiku Crnu Goru, a prvi put u svojoj istoriji je ušla, i to bez demokratske procedure, u nezavisnu Crnu Goru 2006. godine. Kada je 1848. godine Ban Jelačić počeo da stvara „Trojedinu Kraljevinu“ od Hrvatske, Dalmacije i Slavonije, podrazumevajući da Boka pripada Dalmaciji, pozvao i Boku u tu zajednicu, Petar II Petrović Njegoš u svome jugoslovenskom zanosu je na neki način podržao tu ideju i sugerisao Bokeljima da pristanu na to. Tim povodom je sazvana Svebokeška skupština u Prčanju 13. juna 1848. godine poznata kao Prčanjska skupština. Predstavnici cele Boke, pravoslavni i rimokatolici, njih oko 300, odgovorili su Njegošu sa dužnim poštovanjem, ali su ga odbili sa argumentacijom iz pisma koje su uputili Hrvatsko-slavonskom saboru: „Najprva i najsvetija naša dužnost ta je javiti pred svetom, da mi Dalmatinci nismo no Bokezi’, pa dalje: ‘po istoriji, po jeziku i po plemenu najvećeg broja Slavenoserbske narodnosti…“. Davne 1718. godine su tadašnji novski Bokelji, stvarajući svoju samoupravu, u obraćanju mletačkom Senatu tražili sledeće: – Da stanovnici Herceg – Novoga, koji su svi pravoslavne vere, smeju i dalje da žive sa istom verom i da im, osim toga, bude dopušteno da proširuju i popravljaju pravoslavne crkve i manastire koji se nalaze na pomenutoj teritoriji, i to bez ičije zabrane. – Da njihovom svešću uvek upravlja vladika iz Hercegovine, koji je njihove vere i njihovog jezika, jezika slovenskog, kao što se u prošlosti uvek činilo; vladiku, pak, mora da posveti patrijarh takođe njihove vjere, a u njegovom odsustvu tri vladike isto tako njihove vere, i da se niko, ni pod kakvim izgovorom ne umeša. Dužd Jovan Kornelio odgovorio je dukalom od 14. jula 1718: “Da mogu slobodno, kao i do sada, živeti u svojoj pravoslavnoj veri i da ih niko za to ne sme uznemiravati, i da mogu popravljati svoje crkve i manastire, kada to nađu za potrebno”, iz čega je više nego jasno da je Mletački dužd u potpunosti poštovao srednjovekovno srpsko državno i duhovno nasleđe. Dukalom dobijena prava Topaljske opštine – „Komunitadi“ ogledala su se u zvaničnoj upotrebi jezika, zvaničnoj upotrebi ćiriličnog pisma u opštinskoj upravi, u nezavisnosti sudstva i pravu na pečat, u slobodi ispovedanja Pravoslavne Vere i u crkvenoj pripadnosti Svetoj Pećkoj Patrijaršiji, kao i u pravu na obnavljanje i podizanje novih pravoslavnih hramova. Ova prava su bila osnov za očuvanje i unapređenje kulturne istovetnosti (identiteta) našeg naroda kroz naredne epohe. Danas i ovde, na tragu svojih predaka, potvrđujemo stav Trojičindanskog sabora u Podgorici o ovom predlogu zakona, proiznoseći opet glas Crkve i naroda u vezi sa namerom Vlade Crne Gore da Pravoslavnu Crkvu Srpsku u Crnoj Gori i Boki liši njenog nasleđa. Odnos koji Vlada Crne Gore bude imala prema imovini Pravoslavne Crkve Srpske u Boki i Crnoj Gori u narednom periodu opredeliće odluke Velikog bokeškog crkveno-narodnog sabora koji je u pripremi. KAKO BRANILI SVOJE SVETINjE I GROBOVE, TAKO NAM BOG POMOGAO! Pravoslavni episkopski savet Crne Gore Arhiepiskop cetinjski, Mitropolit crnogorsko-primorski i egzarh Sveštenog trona Pećkog g. Amfilohije Episkop budimljansko-nikšićki Joanikije, Episkop mileševski Atanasije, Episkop zahumsko-hercegovački Dimitrije, Episkop dioklijski Metodije i Episkop umirovljeni zahumsko-hercegovački Atanasije (Jevtić) I svo pravoslavno sveštenstvo i monaštvo Boke Kotorske“

(Večernje novosti)

Napišite komentar

Najnovije iz rubrike